http://www.englishisfun.azbuz.com    (Yıldız Öğretmenimizin sitesi ) )

Ali Rıza Efendi Atatürk'ün babasıdır.Zübeyde Hanım Atatürk'ün annesidir.Makbule Hanım Atatürk'ün kız kardeşidir.Daha bunun gibi dayısı da vardır.Mesela eşinin adı Latife Hanım'dır.

                                                                                                                                                                                                                                                                    1 - Mahalle Mektebi

                                 2 - Şemsi  Efendi  İlkokulu

                                 3 - Selanik Askeri Rüştiyesi

                                 4 - Askeri Lise

                                 5 - Harp Okulu

                                 6 - Harp Akademisi

Alperen'in barınak ziyareti hakkındaki duygu ve düşünceleri:

Ben önceden köpekten korkuyordum. Ama oraya gelince köpeklerden korkmamaya başladım. Pazar günü çok eğlendik. Umarım siz de orada eğlenmişsinizdir. Ne güzel köpekler vardı, çok tatlılardı. Oraya geldiğimizde köpekler sanki bize merhaba ve hoşgeldiniz diyorlardı. İçeri girdiğimizde sanki köpekler bizimle oyun oynuyorlardı. Köpekler çok sevimliydi. Keşke gelmeyen arkadaşlarımız da gelseydi. Çok eğlenirlerdi. Gelen arkadaşlarımız da eğlenmiştir. Gelen anneler de, herkes çok sevinmişti. Oradaki insanlar bile sevinmiştir.

Senanur'un barınak ziyaretiyle ilgili duygu ve düşünceleri:

Dün barınağa gidince biraz korktum. Ama oraya gidince korkumu yendim. Sonra köpekleri sevmeye başladım. O an ağlayacaktım ama ağlamadım. Kendime bir köpek seçmiştim. Em mutlu günüm o gündü. Gezide çok mutluydum, bazen de üzgündüm.

Yiğit'in barınak ziyareti hakkındaki duygu ve düşünceleri:

Merhaba, ben Yiğit. Sizi çok severim. Gelmemin nedeni size yardım etmek. Size çok acıdım. Sizi bu hallere getiren insanlar kahrolsun. Siz de canlısınız. Onlara aynı şeyler olsaydı onlar da üzülürdü. Çünkü canlıyız. Çok acımasızlar, sizin canınız acımayacak zannediyorlar ama yanılıyorlar. Sizin de canınız var. Size bakan insanlar kötü davranmıyorlar ama kötü ve acımasız insanlar hiç acımadan sokağa atıyorlar. 

Burak'ın barınak ziyareti hakkındaki duygu ve düşünceleri:

Barınaktaki köpekler ve kediler hepsi çok tatlılardı. Ama en çok köpekleri sevdim. Orada bir tane köpek vardı ki, dört ayağının ikisi yoktu. Oradaki her köpek herkesin üstüne atlamıştı. Bazılarımız köpeklerle fotoğraf çektirmişti. Köpekler o kadar sevinçliydi ki, suratlarından belli oluyordu. Ama kedileri sevemedik. Çünkü hepsi daha küçüktü. Oradaki görevliler küçük köpekleri çıkarmışlardı. Köpekleri görünce herkes kucağına aldı. Ama ben alamadım. Çünkü herkes benden önce almıştı. Onları uzaktan bile görmek beni mutlu ediyordu. Çünkü hepsi çok tatlılardı. Ben onların sevincini anlıyordum.

Eda Nur'un barınak ziyaretiyle ilgili duygu ve düşünceleri:

Ben ilk önce sanki biraz korkmuştum. Ama sonra köpekler üstüme atlamaya başladı. Beni koklayıp yaladılar. Birazcık korktum ama alıştım. Bir tane köpeği çok sevdim. Onu almak istedim ama içimden "Annemin babamın haberi olmadan bu işe kalkışmamalıyım." dedim. Oraya girdiğimde köpeklerin havlamasından kulaklarım çınladı. Çok sevimlilerdi. Onları, yani köpekleri çok sevdim. Çok mutluydum.

ÇOK SEVİMLİ KÖPEKLER!!!

"HAV HAV" 

Melisa'nın barınak ziyaretiyle ilgili duygu ve düşünceleri:

Barınağa gitmeden önce köpeklerden o kadar çok korkuyordum ki. Ancak bu barınağa gittiğimde korkum azalmaya başladı. Artık köpeklerden hiç korkmuyorum. Oraya giderken, "Acaba bugün nasıl geçecek" diye düşünüyordum. Oraya vardığımda, oradaki köpekleri görünce içim acıdı. Çok üzüldüm. Bazısının bir gözü kördü, bazısının iki tane ön ayağından başka iki tane arka ayağı sakattı. Bazısı ise önceden insanlar onu korkuttukları için şimdi insanlardan korkuyor. Küçücük köpekler ise çok tatlılardı. Orada küçücük köpekleri severken zamanın nasıl geçtiğini farkedemedim. Bir de baktım ki, zaman gelmiş ve gidiyoruz. Giderken çok üzüldüm.

Barınak ziyaretine gelmeyen Hilal'in duygu ve düşünceleri:

Aslında geziye gideceğimizi ilk öğrendiğimde çok ama çok sevindim. Ama zamanla içime bir korku saplanmaya başladı. Aslında köpekleri severim ama içimdeki korkuyu bir türlü yenemiyorum. Yani, aslında gelmeyi çok istedim ama dediğim gibi şu içimdeki korkuyu bir türlü yenemiyorum. Yani kalbim elverse de yüreğim elvermiyor. Arkadaşlarımın geziye gideceği gün ne yalan söyleyeyim, biraz üzüldüm. Ama sonra bir düşündüm. Dedim ki: Ben o geziye gitmesem de, yine herkesin kalbinde olacağım, diyerek kendimi avuttum. Yani, bu gezi benim için de güzel duyguları olan bir anı oldu.

.

.

Ayşe'nin barınak ziyaretiyle ilgili duygu ve düşünceleri:

Ben köpeklerin bizden sevgi istediklerini biliyordum. Bazı kişiler korktukları için gelmedi. Oysa o köpekler bizden korkuyordu. Köpekler biz gittiğimizde bizi kapıda karşıladılar. Orada köpek bitmiyordu. Çünkü, insanlar bu binlerce köpekleri alıp daha sonra kapının önüne atıyorlar. Bir köpeğin ise bir bacağı kesilmişti. Öğretmenim onun o durumuna o kadar çok üzüldü ki. Onun kadar ben de üzüldüm. Bizim bacağımız yokken hissettiğimiz acıyı onlar da hissediyor. Bizim bir kazamızın acısı köpeği de yaralar. Onun canı acıyorsa inan ki biz de o an yaralanmışızdır. Onun bakışları zararsız bir meleğe benziyordu. Bize sevgisini gösteren o canlılar şimdi kalplerinden yaralılar. Çünkü, yanlarında bir dost istiyorlar, bekliyorlar.

.

Bilgesu'nun barınak ziyaretiyle ilgili duygu ve düşünceleri:

Ben barınağa gittiğim için hiç pişman değilim. Açıkçası önce ben de korkuyordum. Ama oradaki şirin mi şirin köpekleri görünce korkum bir anda uçuverdi. Barınağın yöneticisi Meral teyzeye buradan teşekkürlerimi sunmak isterim. Böyle bir barınak açması çok yararlı olmuş. Barınağın sitesinde barınağın nasıl açıldığının hikayesini okuyunca gözlerim yaşardı. Bence köpekten korkan insanlar bile oraya gitmeliler. Ben oradaki sakat köpekleri gördüğüm an ağlamaya başladım. Kimisine araba çarpmış, kimisi de doğuştan sakat. Isırsalar üzülürüm ama ne yapabilirim ki? Onlar da kendilerini böyle savunuyorlar. Kimilerimiz köpekleri sahip edinip hemen onları evlerinden kovmuşlardır. Anlıyorum. Biz onlardan korkuyoruz. Ama aynı zamanda onlar da bizden korkuyorlar. Bilelim ki onlardan korkmamız, onlara zarar vereceğimiz anlamına gelmez.